آن سوی دل

       ای دل خون پای خود هر جا منه

این جماعت همچو ابلیس اند هان

       خویش را از بند ایشان وا رهان

این جماعت مظهر نا پاکی اند

        از همیشه تا همیشه خاکی اند

خویش را پاک و مطهر خوانده اند

        هیچ دستی را زخود نی رانده اند

با دلت امروز و فردا کرده ای؟

         خویش را در بند و "شیدا" کرده ای؟

 تو دگر نه، نیستی شیدای او!

          نیستی در حسرت فردای او!

با دلی رنجور و حالی بس حزین

          گشته ام مست می حق اینچنین... 

                                شیدا

      یک رود

تو فکر یک رودم ،رودی پر از ماهی

رودی خروشان و لبریز از شادی

تو فکر یک رودم ،میون یک جنگل

آبی تر از عشق و رویای رویائی

تو فکر یک رودم ،یک رود بی گرداب

تا انتهای دور تا اوج زیبائی

تو فکر یک رودم ،در شهر شیدائی

باور کنم هستی ،وقتی که با مائی

جاری بشیم با هم تا انتهای رود

تا عمق دریاها ،بی فکر فردائی

تو فکر یک رودم،وقتی تو اینجائی

با من بمان ای دوست،هر لحظه هر جائی

                                    شیدا

جام غم پر از شراب

حرف دل دو صد کتاب

خلوتم پر از عذاب

چرا دل آروم نمیشه؟

نمی خشکه غم ز ریشه!؟

چرا این درخت باور

از افق نمیره اون ور؟

میخوام از غم بنویسم

با دوات و چشم خیسم

از غم روز جدائی

روزی که شدم هوائی...

                      شیدا